02 Impact dienstverlening

Individuele ondersteuning van Welstad biedt onze inwoners een gerichte, flexibele en effectieve manier om hen te ondersteunen bij het aanpakken van hun specifieke problemen en bij het verbeteren van hun algehele welzijn en kwaliteit van leven. Kenmerkend voor deze trajecten is dat inwoners actief worden betrokken bij het opstellen en uitvoeren van hun eigen traject, waardoor zij regie voeren en meer betrokken zijn bij het hele proces. De eigen hulpvraag (of hulpvragen) staat daarbij centraal. De individuele begeleiding zorgt ervoor dat wenselijk maatwerk en persoonlijke aandacht mogelijk is. 

Individuele ondersteuning is te verdelen in: 

• Individuele trajecten: deze trajecten worden ingezet wanneer een inwoner een hulpvraag heeft die meerdere gesprekken vereist, gebaseerd op een intake. Er wordt gewerkt aan een concreet doel of plan.
• Leun- en steuncontacten: hierbij gaat het om hulpvragen die minder intensieve ondersteuning vereisen. Inwoners hebben behoefte aan een "steuntje in de rug" of hechten waarde aan een vast aanspreekpunt dat af en toe contact onderhoudt en alert blijft op veranderingen in hun situatie. 
• Informatie en advies: dit omvat het beantwoorden van relatief eenvoudige vragen van inwoners, die meestal na één of twee contactmomenten kunnen worden opgelost.

In figuur 1 is te zien dat de hoeveelheid individuele trajecten in de eerste helft van 2024 gestegen is ten opzichte van de eerste helft van 2023. De informatie- en adviesvragen zijn tevens gestegen in 2023. Doordat we meer en steviger aanwezig zijn op verschillende vindplaatsen, zoals scholen, huisartsenpraktijken en wijk- en dorpscentra zien we dat inwoners ons steeds beter weten te vinden. We zien ook een grote toestroom van nieuwe inwoners die ons hiervoor nog niet wisten te vinden. Van alle nieuw opgestarte individuele trajecten is 65% nog niet eerder bekend bij Welstad. 

Inwoners worden door verschillende ketenpartners naar Welstad verwezen. In de eerste helft van 2024 is er 386 keer naar Welstad verwezen. Belangrijke verwijzers zijn: 

• Gemeente
• Voorzieningenwijzer
• Huisartsenpraktijken 
• Centrum voor Jeugd, Gezin en Veiligheid (CJGV)
• Scholen

Als onze ondersteuning niet aansluit bij de hulpvraag van de inwoner, verwijzen wij de inwoner door naar een passende organisatie. In figuur 4 is te zien dat wij vaak doorverwijzen naar een zorginstelling, de afdeling WMO van de gemeente of een GGZ-instelling. 

Met behulp van de Zelfredzaamheid-Matrix (ZRM) brengen we de hulpvraag en het niveau van zelfredzaamheid van inwoners in kaart op dertien verschillende leefgebieden. De figuren 6 t/m 8 laten zien op welke vijf hoofddomeinen [1] de individuele trajecten in de eerste helft van 2024 het vaakst waren gebaseerd. Onder het domein financiën valt ook hulp bij het invullen van formulieren en het communiceren met instanties. Inwoners met een ondersteuningsvraag binnen dit domein kunnen dus ook te maken hebben met laaggeletterdheid of een andere taalachtergrond. Geestelijke gezondheid en financiën vormen net als de afgelopen jaren de belangrijkste hoofddomeinen.

De ZRM top 5 van leun- en steuncontacten ziet er in de eerste helft van 2024 anders uit dan in 2023 (zie figuur 9). Het domein maatschappelijke participatie staat niet meer in de top 5. In plaats daarvan is sociaal-emotionele ondersteuning (ouderschap) nu opgenomen. Bij dit domein zien we een verband met de inzet op scholen, wat heeft geleid tot een gestegen vraag naar gezinscoaching. Geestelijke gezondheid en financiën blijven bij de leun- en steuncontacten wel veruit de belangrijkste domeinen waar een hulpvraag over is. Hierbij zien we een relatie met inwoners met een licht verstandelijke beperking, waarbij meer tijd nodig is om tot leren te komen. Hierdoor hebben ze meer begeleiding nodig hebben op deze domeinen.

Tijdens collectieve ondersteuning worden tijd en middelen efficiënter ingezet, wat resulteert in een groter bereik van onze dienstverlening. Bovendien stimuleert collectieve ondersteuning de vorming van sociale netwerken en peer support, waarbij mensen met vergelijkbare ervaringen elkaar kunnen ondersteunen. Dit kan leiden tot betere uitkomsten en een versterkt gemeenschapsgevoel. In een groepsomgeving kunnen deelnemers bovendien van elkaar leren, wat met name waardevol is in situaties waarin kennis en ervaring worden gedeeld, zoals bij groepscursussen of ondersteuningsgroepen.

Het is echter cruciaal om continu aandacht te besteden aan de diverse behoeften van de deelnemers, de dynamiek binnen de groep te bewaken, en mogelijkheden voor hybride ondersteuning te bieden. Alleen op deze manier kunnen we de voordelen van collectieve ondersteuning benutten zonder de kwaliteit van onze diensten in het gedrang te brengen.

Voorbeelden van collectieve trajecten zijn de autismegroep, weerbaarheidstrainingen en inloopmomenten. We zien een enorme stijging in het aantal bijeenkomsten en deelnemers aan de collectieve trajecten. Zo kan één weerbaarheidstraining op meerdere scholen gegeven worden. We zijn blij dat we met onze ingezette koers om aanwezig te zijn in dorpen en wijken, onze zichtbaarheid en ons bereik hebben weten te vergroten. Dit past bij onze ombuiging van individueel naar collectief.