Een leerling uit groep 8 (Lisa) werd aangemeld bij het schoolmaatschappelijk werk (SMW) vanwege zorgen rondom haar sociale weerbaarheid. In de klas had zij moeite om zich staande te houden binnen de groepsdynamiek. Ze was gevoelig voor de invloed van anderen en liet regelmatig meeloopgedrag zien, wat ervoor zorgde dat zij zichzelf niet altijd durfde te laten zien. De leerling gaf zelf aan dat ze hier last van had en sprak de wens uit om aan haar zelfvertrouwen te werken en sterker in haar schoenen te staan.

Tijdens het begeleidingstraject werd samen met de leerling gewerkt aan het vergroten van haar zelfvertrouwen en het versterken van haar sociale vaardigheden. Gaandeweg leerde zij beter haar eigen grenzen aan te geven en zich bewuster te verhouden tot haar klasgenoten. Ze kreeg meer vertrouwen in zichzelf en durfde steeds vaker voor haar eigen mening en behoeften op te komen. Hierdoor nam haar gevoel van eigenwaarde toe en voelde zij zich zekerder in sociale situaties.

Halverwege het traject vond de overgang van het primair onderwijs (PO) naar het voortgezet onderwijs (VO) plaats, een moment dat voor veel leerlingen spannend is. Dankzij de laagdrempelige betrokkenheid van het schoolmaatschappelijk werk in het PO en de mogelijkheid om de begeleiding door te zetten in het VO, kon de ondersteuning naadloos worden voortgezet. Deze continuïteit in begeleiding zorgde voor een soepele overgang en een ‘zachtere landing’ binnen de nieuwe schoolomgeving, en laat zien hoe schoolmaatschappelijk werk bijdraagt aan preventie en tijdige ondersteuning.

In het afgelopen jaar heeft een jongerenwerker gewerkt aan het opbouwen van een meidengroep. Het doel was om een veilige plek te creëren waar de meiden zich gezien en gehoord voelen en waar ze zichzelf kunnen zijn. De meidengroep bestaat uit een aantal jonge meiden die wekelijks samenkomen, wat heeft geleid tot een hechte groep die zich verbonden voelt met elkaar.

De jongerenwerker heeft gefocust op het combineren van face-to-face contact met online jongerenwerk. Door actief gebruik te maken van sociale media kon de jongerenwerker snel en makkelijk in contact komen met de meiden buiten de reguliere bijeenkomsten. Dit maakt het mogelijk om sneller in te spelen op de behoeften en interesses van de jongeren.

Daarnaast gebruikt de jongerenwerker de informatie die ze via sociale media verzamelt in de gesprekken die ze met de jongeren voert. Wanneer ze iets opvallends of grappigs oppikt uit hun online posts, kan ze dit terugbrengen in de gesprekken. De gesprekken worden hierdoor dieper en persoonlijker, aangezien de jongeren het gevoel hebben dat ze echt gezien en gehoord worden.

Een concreet voorbeeld van de impact van deze aanpak was een bericht dat de jongerenwerker ontving van een van de meiden na een meidenmiddag. Het meisje stuurde een dankbericht waarin ze haar waardering uitdrukte voor de bijeenkomsten en de veilige omgeving die was gecreëerd. Daarnaast bracht één van de moeders van de meiden een baklava (een gebakje) naar de jongerenwerker als teken van dankbaarheid voor haar inzet.

De meidengroep is in de afgelopen maanden uitgegroeid tot een vaste, wekelijkse bijeenkomst waar de meiden zich kunnen uiten en elkaar ondersteunen. De focus op online jongerenwerk heeft het contact met de meiden vergemakkelijkt en heeft bijgedragen aan het versterken van de onderlinge relaties. De dankbaarheid die is uitgesproken door zowel de meiden als de ouders, toont de waarde van haar werk en de impact die het heeft op de jongeren in de buurt.

Er werd een gezin aangemeld met twee ouders en twee kinderen, waarvan één kind een diagnose heeft en intensieve begeleiding nodig heeft. De ouders ervoeren een hoge zorgbelasting met weinig momenten van ontspanning. Het sociale netwerk van het gezin was beperkt, waardoor het delen van de zorglast met familie of vrienden nauwelijks mogelijk was.

Voor dit gezin is een steunouder ingezet. De contacten werden flexibel afgestemd en startten met een maandelijkse afspraak. Er was direct een goede klik. Ook bij de steunouder liet het kind probleemgedrag zien, maar door haar achtergrond in de zorg kon zij hier op een rustige en passende manier mee omgaan. Het kind ervoer dat de relatie bleef bestaan ondanks het gedrag, wat als een belangrijk kantelpunt werd gezien. Hierna zijn de contactmomenten uitgebreid.

Tijdens de halfjaarlijkse evaluatie gaf de moeder aan dat de huiselijke en persoonlijke setting bij de steunouder meer veiligheid biedt dan reguliere opvang en bijdraagt aan een positieve gedragsontwikkeling. Zij gaf aan voor het eerst echt te kunnen ontspannen wanneer haar kind bij de steunouder is, wat haar draagkracht vergroot. Daarnaast kon zij haar werk weer volledig hervatten, terwijl zij eerder gedeeltelijk in de ziektewet zat.