07 “We waren op – maar nu zien we weer toekomst”

Claudia twijfelde lang. Maar toen ze merkte dat de veiligheid in huis in gevaar kwam, besloot ze actie te ondernemen. “De agressiviteit van mijn oudste liep zo uit de hand dat hij zijn jongere broertje bijna het ziekenhuis in heeft geholpen.” Een machteloze situatie voor de jonge moeder, die uiteindelijk bij het consultatiebureau haar zorgen deelde. Een eerste stap in een nieuwe richting. “Via het consultatiebureau hebben we contact gekregen met Anje. Dat gaf veel rust.”

Anje is gezinscoach en sociaal werker op school. Ze helpt ouders met vragen over opvoeden en kijkt mee hoe ze de balans in het gezin kunnen terugvinden. Anje: “Ik was een schakel tussen school en ouders. Zo konden we snel overleggen en samen een plan maken.”

Voor Claudia was het niet vanzelfsprekend om hulp te zoeken. Samen met haar partner wilde ze het anders doen dan hoe ze zelf waren opgevoed. “We hebben het niet makkelijk gehad, en dan is het verleidelijk om hetzelfde patroon over te nemen. Maar dat wilden we juist doorbreken.” Door haar eigen ervaringen met jeugdzorg was de drempel hoog. “Ik was bang dat ze mijn kinderen zouden weghalen als ik zei dat ik het niet meer trok.” Na meerdere slapeloze nachten besloot ze toch hulp te vragen. “Het was moeilijk, maar ik ben zó blij dat ik het heb gedaan.”

Er kwam al snel meer hulp. Het Medisch Kinderdagverblijf (MKD) werd betrokken, waar Claudia’s oudste zoon leerde om beter om te gaan met zijn emoties. “Ik geloof dat jij net een maand bij ons was, en toen was MKD ook al geregeld. Dus dat ging heel, heel snel,” zegt Claudia tegen Anje. De combinatie van hulp thuis, op school en op het MKD gaf ruimte en overzicht. “Anje heeft ons door deze periode heen gesleept door ons te leren hoe we moesten reageren op zijn emoties,” vertelt Claudia.

De korte lijntjes tussen Anje, school en Claudia maakten het verschil. “Het was heel fijn dat de school ook betrokken was. Ze spraken direct met Anje, en dat zorgde voor een snellere aanpak.” Iedereen wist wat er speelde en werkte samen aan één doel: rust in huis. En dat lukte. Maar het was geen makkelijke weg. Claudia: “We zagen geen toekomst meer; we waren op.” Maar langzaam kwam er verandering. Haar zoon begreep zijn eigen gedrag beter en Claudia heeft geleerd om zelf rustig te blijven als haar zoon boos wordt. “Hij ging uiteindelijk weer gewoon naar school en dat had ik nooit durven hopen.” 

Inmiddels gaat het beter met Claudia en haar gezin. “Het is goed genoeg om de ondersteuning af te ronden, we kunnen het zelf weer verder. Tuurlijk hebben we nog wel eens hobbels. Maar dat hoort er ook weer bij,” zegt ze. Ze is dankbaar voor alle hulp. “De hulp die ik heb gekregen heeft niet alleen mijn leven veranderd, maar ook dat van mijn kinderen.” De rust is teruggekeerd – en het vertrouwen in de toekomst ook.